Ugrás a tartalomhoz

ابن

A Wikiszótárból, a nyitott szótárból

Főnév

اِبْن (ibn) hn (többesszám أَبْنَاء (ʔabnāʔ) vagy بَنُون (banūn) vagy بَنَات (banāt), nőnem اِبْنَة (ibna) vagy بِنْت (bint))

  1. fiú, fia vkinek
    يَفْتَخِرُ الأَبُ بِنَجَاحِ اِبْنِهِ.
    yaftaḵiru l-ʔabu binajāḥi ibnihi.
    Az apa büszke fia sikerére.
    ذَهَبَ اِبْنُ الجِيرَانِ إِلَى المَدْرَسَةِ مُبَكِّرًا.
    ḏahaba ibnu l-jīrāni ʔilā l-madrasati mubakkiran.
    A szomszéd fiú korán ment az iskolába.