Szerkesztő:LinguisticMystic/sa-de

A Wikiszótárból, a nyitott szótárból
Ugrás a navigációhoz Ugrás a kereséshez
 (a) Präf. = nicht 
अकस्मात् (akasmāt) Adv. = grundlos; plötzlich 
अकाल (akāla) = Unzeit 
अकीर्ति (akīrti) f. = Unehre 
अक्ष (akṣa) = Würfel 
अक्षर (akṣara) = Buchstabe 
अक्षि (akṣi) n. irr. = Auge 
अखादत् (akhādat) Part. = nichtessend 
अखिल (akhila) Adj. = ganz 
अगति (agati) f. = Ausweg; Unmöglichkeit 
अगद (agada) = Arznei 
अगृहीत (agṛhīta) Part. = unverstanden 
अग्नि (agni) m. = Feuer; Feuergott 
अग्र (agra) = Spitze 
अग्रे (agre) Präp. + Gen. = vor 
अङ्क (aṅka) = Akt 
अङ्कुट (aṅkuṭa) = Schlüssel 
अङ्कुर (aṅkura) = Sproß 
अङ्कुश (aṅkuśa) = Stachelstock 
अङ्ग (aṅga) Interj. = bitte! 
अङ्ग (aṅga) = Glied; Körper; Körperglied 
अङ्गार (aṅgāra) = Kohle 
अङ्गुली (aṅgulī) = Finger 
अङ्गुल्यग्र (aṅgulyagra) = Fingerspitze 
अचक्षुस् (acakṣus) m. = Blinde 
अचिरेण (acireṇa) Adv. = bald 
अज (aja) = Ziegenbock 
अजा (ajā) = Ziege 
अञ्ज् (añj) anakti = salben; añj vyanakti = offenbaren 
अट् (aṭ) aṭati = durchstreifen; herumstreifen; ziehen 
अटवी (aṭavī) = Wald 
अण्ड (aṇḍa) = Ei 
अत (ata) eva Konj. = daher 
अतत्त्व (atattva) = Nichtsein 
अतस् (atas) Adv. = hiervon 
अति (ati) Präf. = über 
अति (ati) Präp. + Akk. = über 
अतिथि (atithi) m. = Gast 
अतिमात्र (atimātra) Adj. = übermäßig 
अतीव (atīva) Adv. = groß; sehr 
अत्यन्त (atyanta) Adj. = übertrieben; völlig 
अत्र (atra) Adv. = hier; hierüber 
अत्वरा (atvarā) = Weile 
अथ (atha) Ind. = incipit; nun 
अथ (atha) kim Ind. = ja 
अद् (ad) atti = essen 
अदस् (adas) Pron. = jenes  
अदस् (adas) deikt. Pron. = »da!« 
अद्य (adya) Adv. = heute 
अद्रि (adri) m. = Gebirge 
अधम (adhama) Superl. = gemeinst 
अधर (adhara) Pron. = unter 
अधस् (adhas) Präp. + Gen. = unter 
अधस्तात् (adhastāt) Präp. + Gen. = unter 
अधि (adhi) Präf. = zu 
अधिक (adhika) Kompar. = größer; mehr als bei Num. 
अधिकृत (adhikṛta) Part. = beauftragt 
अधिगत (adhigata) Part. = erlangt 
अधिगन्तुम् (adhigantum) Inf. = erlangen 
अधिपति (adhipati) m. = Herrscher 
अधिरोढुम् (adhiroḍhum) Inf. = besteigen 
अधीत (adhīta) Part. = studiert 
अधीत्य (adhītya) Abs. = studiert habend 
अधुना (adhunā) Adv. = jetzt 
अध्ययन (adhyayana) = Lesen n.; Studium 
अध्यसितव्य (adhyasitavya) Ger. = zuzuschreiben 
अध्याय (adhyāya) = Kapitel 
अध्यूषिवस् (adhyūṣivas) Part. = gewohnt habend 
अध्वन् (adhvan) m. = Reise; Weg m. 
अन् (an) Präf. = nicht 
अन् (an) aniti = atmen 
अनडुह् (anaḍuh) m. irr. = Ochse 
अनधीत्य (anadhītya) Abs. = nicht studiert habend 
अनन्तरम् (anantaram) Präp. + Abl. = nach 
अनन्य (ananya) Pron. = nicht anders 
अनर्थ (anartha) = Schaden m. 
अनार्य (anārya) = Ausländer 
अनित्य (anitya) Adj. = unbeständig 
अनिल (anila) = Wind 
अनिश्चित (aniścita) Adj. = entschlußlos 
अनिष्ट (aniṣṭa) = Böse n.; Übel 
अनु (anu) Präf. = nach 
अनु (anu) Präp. + Akk. = entlang; gemäß; hinter; nach 
अनुकूल (anukūla) Adj. = erfreulich 
अनुगृहीत (anugṛhīta) Part. = beglückt 
अनुजीविन् (anujīvin) m. = Untergebene 
अनुज्ञा (anujñā) = Erlaubnis 
अनुतिष्ठत् (anutiṣṭhat) Part. = befolgend 
अनुदृश्य (anudṛśya) Abs. = erwogen habend 
अनुधावत् (anudhāvat) Part. = verfolgend 
अनुभूय (anubhūya) Abs. = erfahren habend 
अनुमान (anumāna) = Schlußfolgerung 
अनुराग (anurāga) = Liebe 
अनृत (anṛta) = Unwahrheit 
अनेक (aneka) Pron. = mehrere 
अनेकशस् (anekaśas) Adv. = oft 
अन्त (anta) = Ende 
अन्तःकरण (antaḥkaraṇa) = Herz 
अन्तःपुर (antaḥpura) = Harem 
अन्तकाल (antakāla) = Todesstunde 
अन्ततस् (antatas) Adv. = schließlich 
अन्तरा (antarā) Präp. + Akk. = zwischen 
अन्तरेण (antareṇa) Präp. + Akk. = ohne 
अन्तिम (antima) Superl. = letzt 
अन्ध (andha) Adj. = blind 
अन्ध (andha) = Blinde 
अन्ध्र (andhra) m. Eig. = Andhra Pradesh 
अन्न (anna) = Essen n.; Nahrung; Speise 
अन्य (anya) Pron. = ander; sonst 
अन्यत्र (anyatra) Adv. = anderswo 
अन्यथा (anyathā) Adv. = andernfalls; anders 
अन्वाख्यात (anvākhyāta) Part. = verkündet 
अन्वेषण (anveṣaṇa) = Suche 
अप् (ap) f. irr. = Wasser  
अप (apa) Präf. = weg 
अपण्डित (apaṇḍita) Adj. = ungebildet 
अपथ् (apath) m. irr. = Irrweg 
अपथ (apatha) = Irrweg 
अपर (apara) Pron. = ander 
अपराध (aparādha) = Schaden m.; Schuld; Vergehen n. 
अपराधिन् (aparādhin) Adj. = schuldig 
अपराधिन् (aparādhin) m. = Verbrecher 
अपरिणीत (apariṇīta) Adj. = unverheiratet 
अपवाद (apavāda) = Ausnahme 
अपि (api) Interj. = ach! 
अपि (api) Interr. = etwa?  
अपि (api) Ind. = auch; obgleich; selbst ; sogar; trotz; trotzdem; und 
अपि (api) Präf. = an 
अपि (api)  api Konj. = nicht nur  sondern auch; sowohl  als auch 
अपि (api) vā Konj. = oder auch 
अपुत्र (aputra) Adj. = kinderlos 
अप्रत्यक्ष (apratyakṣa) Adj. = unwahrnehmbar 
अप्रिय (apriya) Adj. = unerfreulich 
अप्रिय (apriya) = Unerfreuliches 
अप्सरस् (apsaras) f. = Nymphe 
अबुध् (abudh) Adj. irr. = unklug 
अभि (abhi) Präf. = gegen 
अभितस् (abhitas) Präp. + Akk. = nahe 
अभिभूत (abhibhūta) Part. = überwältigt 
अभिमुख (abhimukha) Adj. = zugewandt 
अभिलिखित (abhilikhita) Part. = gezeichnet 
अभिहित (abhihita) Part. = angeredet 
अभ्यन्तर (abhyantara) Adj. = enthalten 
अभ्यर्हित (abhyarhita) Adj. = wichtig 
अभ्यास (abhyāsa) = Übung 
अभ्युदय (abhyudaya) = Erfolg 
अमरावती (amarāvatī) = Olymp 
अमात्य (amātya) = Minister 
अमृत (amṛta) = Nektar; Unsterblichkeit 
अम्बा (ambā) f. irr. = Mama 
अम्बु (ambu) n. = Naß; Wasser 
अम्भस् (ambhas) n. = Wasser 
अयन (ayana) = Lauf 
अयि (ayi) Interj. = ha! 
अयोध्या (ayodhyā) f. Eig. = Oudh 
अरणि (araṇi) f. = Feuerholz Reibholz 
अरण्य (araṇya) = Wald 
अरि (ari) m. = Feind 
अरे (are) Interj. = he! 
अर्क (arka) = Sonnenbaum 
अर्चन (arcana) = Verehrung 
अर्चिस् (arcis) f. = Strahl 
अर्जुन (arjuna) m. Eig. = Ardschuna 
अर्थ् (arth) abhyarthayate = bedrängen; bitten 
अर्थ (artha) = Geld; Nutzen; Reichtum; Sinn; Ziel 
अर्थवत् (arthavat) Adj. = reich 
अर्थिन् (arthin) Adj. = begierig 
अर्थे (arthe) Präp. + Gen. = wegen 
अर्ध (ardha) Adj. = halb 
अर्ध (ardha) = Hälfte 
अर्ह् (arh) arhati = sollen; verdienen 
अलंकार (alaṃkāra) = Schmuck; Schmuckstück 
अलङ्घनीय (alaṅghanīya) Ger. = unantastbar 
अलब्ध्वा (alabdhvā) Abs. = nicht erlangt habend 
अलम् (alam) Interj. = genug!  
अलस (alasa) Adj. = träge 
अलाबु (alābu) n. = Kürbisflasche 
अलि (ali) m. = Biene 
अल्प (alpa) Adj. = gering; klein 
अल्पीयस् (alpīyas) Kompar. = wenig 
अव् (av) avati = erquicken 
अव (ava) Präf. = herab 
अवगत (avagata) Part. = verstanden 
अवगन्तुम् (avagantum) Inf. = verstehen 
अवज्ञा (avajñā) = Verachtung 
अवट (avaṭa) = Grube 
अवतरत् (avatarat) Part. = herabsteigend 
अवन्ती (avantī) f. Eig. = Ujjain 
अवमन्तव्य (avamantavya) Ger. = zu verachten 
अवयव (avayava) = Teil 
अवलम्ब्य (avalambya) Abs. = gestützt habend 
अवलोकित (avalokita) Part. = beobachtet 
अवसर (avasara) = Gelegenheit 
अवस्था (avasthā) = Lage; Zustand 
अवाच् (avāc) Adj. irr. = südlich 
अवि (avi) m. = Schaf 
अविनय (avinaya) = Unbescheidenheit; Ungehorsam 
अविषय (aviṣaya) = NichtObjekt 
अश् () aśnute = erlangen 
अश् () aśnāti = essen 
अश् () āśayati = füttern 
अशक्त (aśakta) Adj. = unfähig 
अशङ्कित (aśaṅkita) Adj. = furchtlos 
अशीति (aśīti) Num. = achtzig 
अशेषेण (aśeṣeṇa) Adv. = restlos 
अश्मन् (aśman) m. = Stein 
अश्रु (aśru) n. = Träne 
अश्व (aśva) = Hengst; Pferd 
अश्वपाल (aśvapāla) = Pferdehändler 
अश्वा (aśvā) = Stute 
अष्ट (aṣṭa) Num. = acht 
अष्टम (aṣṭama) Num. = acht 
अस् (as) asti = existieren; geben es gibt ; haben ; lieben; sein   ; āsa Perf. 
अस् (as) asyati = schleudern; werfen 
अस् (as) abhyasyati = studieren 
अस् (as) praasyati = schleudern; werfen 
असंतोष (asaṃtoṣa) = Unzufriedenheit 
असत् (asat) Adj. irr. = böse; falsch 
असत् (asat) Part. irr. = fehlend 
असत् (asat) n. irr. = Nichtsein 
असत्य (asatya) = Unwahrheit 
असमर्थ (asamartha) Adj. = unfähig 
असहाय (asahāya) Adj. = alleinstehend 
असांशयिक (asāṃśayika) Adj. = unzweifelhaft 
असाधु (asādhu) Adj. = schlecht 
असारता (asāratā) = Nutzlosigkeit 
असि (asi) m. = Schwert 
असुर (asura) = Dämon 
अस्तमय (astamaya) = Untergang 
अस्त्र (astra) = Schießkunst; Waffe 
अस्थि (asthi) n. irr. = Knochen 
अस्मद् (asmad) Pron. = wir   
अह् (ah) āha Perf. = sagen 
अहन् (ahan) n. irr. = Tag 
अहि (ahi) m. = Drachen 
अहित (ahita) = Schaden m.; Unheil 
अहो (aho) Interj. = ach!; was für! 
अहो (aho) bata Interj. = oh weh! 
 (ā) Präf. = zu 
 (ā) Präp. + Akk. = bis 
 (ā) Präp. + Abl. = bis; von; von  an 
आकर्ण् (ākarṇ) ākarṇayati = hören 
आकर्ण्य (ākarṇya) Abs. = gehört habend 
आकाश (ākāśa) = Himmel 
आकृष्ट (ākṛṣṭa) Part. = angezogen; gespannt 
आक्रान्त (ākrānta) Part. = angegriffen 
आख्या (ākhyā) = Name 
आगच्छत् (āgacchat) Part. = kommend 
आगत (āgata) Part. = gekommen 
आगन्तृ (āgantṛ) Adj. = kommend 
आगम (āgama) = Ankunft 
आगमन (āgamana) = Ankunft 
आगम्य (āgamya) Abs. = gekommen seiend 
आचार (ācāra) = Anstand; Verhalten 
आचार्य (ācārya) = Lehrer 
आजग्मिवस् (ājagmivas) Part. = gekommen seiend 
आज्ञा (ājñā) = Anweisung; Befehl 
आतुर (ātura) Adj. = krank 
आत्मन् (ātman) Pron. = eigen; sein Pron.; selbst; sich 
आत्मन् (ātman) m. = Selbst n. 
आत्मवश (ātmavaśa) Adj. = selbstbestimmt 
आदर (ādara) = Achtung 
आदि (ādi) m. = Anfang 
आदित्य (āditya) = Sonne 
आदित्यवत् (ādityavat) Adv. = sonnengleich 
आदिष्ट (ādiṣṭa) Part. = angewiesen 
आदृ (ādṛ) ādriyate = ehren 
आदेश (ādeśa) = Befehl 
आनन्द (ānanda) = Freude 
आनीत (ānīta) Part. = geholt 
आनीतवत् (ānītavat) Part. = geholt habend 
आप् (āp) āpnoti = erlangen; āp avaāpnoti = erlangen 
आप् (āp) vyāpnoti = füllen 
आपद् (āpad) āpat f. = Not; Unglück 
आपन्न (āpanna) Part. = geraten 
आपूर्यमाण (āpūryamāṇa) Part. = gefüllt werdend 
आम् (ām) Ind. = ja 
आम्र (āmra) = Mangobaum 
आम्र (āmra) = Mango 
आयुर्वेद (āyurveda) = Medizin 
आयुष्मत् (āyuṣmat) Adj. = langlebig; »Majestät« 
आयुस् (āyus) n. = Leben n. 
आरण्यक (āraṇyaka) = Einsiedler 
आरम्भ (ārambha) = Inangriffnahme 
आरम्भे (ārambhe) Adv. = anfangs 
आराधन (ārādhana) = Besänftigung 
आराम (ārāma) = Garten; Lustgarten 
आरुह्य (āruhya) Abs. = bestiegen habend 
आरूढ (ārūḍha) Part. = bestiegen 
आरोग्य (ārogya) Adj. = gesund 
आरोग्य (ārogya) = Gesundheit 
आरोढुम् (āroḍhum) Inf. = besteigen 
आर्त (ārta) Adj. = betroffen 
आर्य (ārya) = Arier; Edelmann 
आर्या (āryā) = Edelfrau 
आलस्य (ālasya) = Faulheit; Trägheit 
आलोक (āloka) = Lichtschein 
आशा (āśā) = Hoffnung 
आशिस् (āśis) f. irr. = Segen 
आशीविष (āśīviṣa) = Giftschlange 
आशु (āśu) Adj. = flink; schnell 
आश्रम (āśrama) = Einsiedelei 
आश्रय (āśraya) = Zuflucht 
आश्रित (āśrita) = Diener 
आस् (ās) āste = setzen; upaāste = verehren 
आसन (āsana) = Sitz 
आसीन (āsīna) Part. = sitzend 
आहर्तुम् (āhartum) Inf. = holen 
आहार (āhāra) = Nahrung 
आह्लादक (āhlādaka) Adj. = erfrischend; erquickend 
 (i) eti = gehen upai = upaiti = gelangen 
 (i) adhīte = lernen 
 (i) adhyāpayati = lehren; unterrichten 
 (i) udeti = aufgehen 
इच्छा (icchā) = Wunsch 
इतर (itara) Pron. = ander; übrig 
इतस् (itas) Adv. = hiervon 
इतस् (itas)  itas Adv. = hie  hie 
इति (iti) Ind. = damit; das heißt; daß; denn; dies; explicit; »heißt«; indem; so  ; so fragend; so lautet; »Wortzitat« 
इत्थम् (ittham) Adv. = so derart 
इदम् (idam) Pron. = dies    
इदम् (idam) deikt. Pron. = »hier!«  
इदानीम् (idānīm) Adv. = jetzt 
इन्दु (indu) m. = Mond 
इन्द्र (indra) m. Eig. = Indra 
इन्द्रप्रस्थ (indraprastha) Eig. = Delhi 
इन्द्रायुध (indrāyudha) = Regenbogen 
इन्द्रिय (indriya) = Sinnesorgan 
इन्ध् (indh) inddhe = anzünden 
इन्धन (indhana) = Brennholz 
इयत् (iyat) Pron. = soviel 
इव (iva) Adv. = wie  
इष् (iṣ) icchati = mögen; sehnen; streben; suchen; wollen ; wünschen; wünschen daß 
इष् (iṣ) anviṣyati = begehren; suchen; untersuchen 
इष् (iṣ) praiṣayati = wegschicken 
इषु (iṣu) m. = Pfeil 
इष्ट (iṣṭa) = Wunsch 
इष्टवत् (iṣṭavat) Part. = gewünscht habend 
इष्ट्वा (iṣṭvā) Abs. = geopfert habend 
इह (iha) Adv. = hier 
ईक्ष् (īkṣ) īkṣate = sehen; wahrnehmen 
ईक्ष् (īkṣ) udīkṣate = warten 
ईक्ष् (īkṣ) upaīkṣate = mißachten 
ईक्ष् (īkṣ) pariīkṣate = prüfen 
ईक्ष् (īkṣ) praīkṣate = erblicken 
ईक्ष् (īkṣ) pratiīkṣate = erwarten; warten 
ईक्ष् (īkṣ) pratyavaīkṣate = prüfen 
ईक्ष् (īkṣ) samīkṣate = betrachten; prüfen 
ईक्षमाण (īkṣamāṇa) Part. = erblickend 
ईदृश (īdṛśa) Pron. = solch ein 
ईर्ष्या (īrṣyā) = Eifersucht 
ईश्वर (īśvara) = Gott 
ईषत् (īṣat) Adv. = etwas; wenig 
 (u) Ind. = auch 
उक्त (ukta) Part. = gesagt 
उक्तवत् (uktavat) Part. = gesagt habend 
उक्त्वा (uktvā) Abs. = gesprochen habend 
उच्च (ucca) Adj. = laut 
उच्चैस् (uccais) Adv. = empor; höchst; kräftig; laut; sehr 
उञ्छ् (uñch) uñchati = sammeln 
उटज (uṭaja) = Hütte; Laubhütte 
उडुप (uḍupa) = Boot 
उत (uta) Konj. = oder 
उत्कण्ठा (utkaṇṭhā) = Sehnsucht 
उत्कृष्ट (utkṛṣṭa) Adj. = erhaben 
उत्खात (utkhāta) Part. = ausgegraben 
उत्तभित (uttabhita) Part. = aufgerichtet 
उत्तमौजस् (uttamaujas) m. = »Rambo« 
उत्तर (uttara) Pron. = nördlich; ober 
उत्पतत् (utpatat) Part. = auffliegend 
उत्पाट्य (utpāṭya) Abs. = aufgerissen habend 
उत्पादिन् (utpādin) Adj. = entstanden 
उत्सर्ग (utsarga) = Regel 
उत्सव (utsava) = Fest n. 
उत्साह (utsāha) = Kraft f. 
उद् (ud) Präf. = auf 
उदक (udaka) = Wasser 
उदच् (udac) Adj. irr. = nördlich 
उदधि (udadhi) m. = Meer 
उदय (udaya) = Aufgang; Erscheinen n. 
उदर (udara) = Bauch 
उद्धृत (uddhṛta) Part. = gefördert 
उद्भव (udbhava) = Geburt 
उद्यत (udyata) Adj. = begierig 
उद्यम (udyama) = Anstrengung 
उद्यान (udyāna) = Garten 
उद्योग (udyoga) = Fleiß 
उन्नति (unnati) f. = Höhe 
उन्मादवत् (unmādavat) Adv. = verrückt 
उप (upa) Präf. = hin 
उप (upa) Präp. + Akk. = unter 
उपगत (upagata) Part. = erreicht 
उपदिष्ट (upadiṣṭa) Part. = belehrt; gelehrt 
उपदेश (upadeśa) = Belehrung; Unterweisung 
उपद्रव (upadrava) = Schaden m. 
उपनिषद् (upaniṣad) upaniṣat f. = Upanishad 
उपरत (uparata) Adj. = verstorben 
उपरि (upari) Adv. = aufwärts 
उपरि (upari) Präp. + Gen. = über 
उपवन (upavana) = Hain; Wäldchen 
उपविश्य (upaviśya) Abs. = niedergelassen habend 
उपवीत (upavīta) = Schnur 
उपानह् (upānah) upānat f. = Schuh  
उपाय (upāya) = Mittel; Planung 
उभ (ubha) Pron. = beide 
उभयतस् (ubhayatas) Präp. + Akk. = beiderseits 
उरु (uru) Adj. = breit; riesig 
उलूक (ulūka) = Eule 
उषस् (uṣas) f. = Morgenröte 
उषित्वा (uṣitvā) Abs. = gewohnt habend 
उष्ट्र (uṣṭra) = Kamel 
उष्ण (uṣṇa) Adj. = heiß 
उह्यमान (uhyamāna) Part. = getragen werdend 
ऊढ (ūḍha) Part. = getragen 
ऊन (ūna) = weniger als bei Num. 
ऊर्व (ūrva) = Becken des Meeres 
ऊषर (ūṣara) = Salzboden 
 () iyarti = gehen;  ṛcchati = erlangen 
 () arpayati = zurückgeben 
ऋक्ष (ṛkṣa) = Bär 
ऋग्वेद (ṛgveda) = RigVeda 
ऋच् (ṛc) ṛk f. = Vers 
ऋणदातृ (ṛṇadātṛ) ṛṇadātā m. = Gläubiger 
ऋणिन् (ṛṇin) m. = Schuldner 
ऋत (ṛta) = Wahrheit 
ऋते (ṛte) Präp. + Abl. = ohne 
ऋत्विज् (ṛtvij) ṛtvik m. = Priester 
ऋषि (ṛṣi) m. = Seher 
एक (eka) Num. = eins  
एक (eka) Pron. = allein; einzig; einige; einzelnes 
एक (eka)  anya Pron. = einige  andere 
एकदा (ekadā) Adv. = einst 
एकादश (ekādaśa) Num. = elf 
एतद् (etad) Pron. = dies 
एतद् (etad) deikt. Pron. = »hier!«; »jetzt!«; »schau!« 
एतावत् (etāvat) Pron. = soviel 
एनद् (enad) Pron. = dies 
एरण्ड (eraṇḍa) = Rizinus 
एव (eva) Ind. = allein; fürwahr; gerade; hier; nur; schon Adv.; selbst; wahrlich 
एवम् (evam) Adv. = so 
ओकस् (okas) m. = Bewohner (vanaukas jalaukas usw. siehe dort) 
ओदन (odana) = Reis; Reisbrei 
ओम् (om) Interj. = Om! 
ओषधि (oṣadhi) f. = Kraut 
ओष्ठ (oṣṭha) = Lippe 
औषध (auṣadha) = Heilmittel 
ककुभ् (kakubh) kakup f. = Richtung 
कच्चिद् (kaccid) Interr. = doch?; etwa? 
कच्चिन्न (kaccinna) Interr. = doch nicht? 
कञ्चुकिन् (kañcukin) m. = Kämmerer 
कट (kaṭa) = Matte 
कठोर (kaṭhora) Adj. = hart 
कण्ठ (kaṇṭha) = Hals 
कतम (katama) Interr. = welches von vielen? 
कतर (katara) Interr. = welches von beiden? 
कति (kati) Interr. = wieviele? 
कतिचिद् (katicid) Pron. = einige 
कतिपय (katipaya) Pron. = einige 
कतिशस् (katiśas) Interr. = wie oft? 
कत्थ् (katth) katthate = loben 
कथ् (kath) kathayati = erzählen; schildern; verraten 
कथम् (katham) Interr. = ach wie?; wie? 
कथा (kathā) = Geschichte 
कथित (kathita) Part. = erzählt 
कदा (kadā) Interr. = wann?  
कदाचन (kadācana) Adv. = jemals 
कदाचिद् (kadācid) Adv. = einst 
कदापि (kadāpi) Adv. = bisweilen 
कनक (kanaka) = Gold 
कनिष्ठ (kaniṣṭha) Superl. = jüngst 
कनीयस् (kanīyas) Kompar. = jünger 
कन्दुक (kanduka) = Ball 
कन्या (kanyā) = Braut; Mädchen; Tochter 
कपि (kapi) m. = Affe 
कपोत (kapota) = Taube 
कपोल (kapola) = Wange 
कबरी (kabarī) = Zopf 
कमल (kamala) = Lotus 
कम्प् (kamp) kampate = zittern 
कर (kara) = Hand; Steuer 
करभ (karabha) = Elefantenbaby; Junges; Kamel 
करिन् (karin) m. = Elefant 
कर्ण (karṇa) = Ohr 
कर्तव्य (kartavya) Ger. = vorzunehmen; zu machen ; zu tun 
कर्तुम् (kartum) Inf. = antun; gründen; machen 
कर्तृ (kartṛ) kartā m. = Macher; Schöpfer; Urheber 
कर्मन् (karman) n. = Opferhandlung; Tat; Werk 
कलङ्क (kalaṅka) = Fleck 
कलह (kalaha) = Streit 
कला (kalā) = Kunst 
कलि (kali) m. = Streit; Streiterei; Zwietracht 
कल्पना (kalpanā) = Vorstellung 
कल्याण (kalyāṇa) = Glück; Heil; Wohl n. 
कवि (kavi) m. = Dichter 
कविराज (kavirāja) = Dichterfürst 
कष्ट (kaṣṭa) Adj. = hart 
कष्टम् (kaṣṭam) Interj. = ach!; wie! 
कस् (kas) vikasati = aufblühen 
कस्मात् (kasmāt) Interr. = warum?; woher? 
काक (kāka) = Krähe 
काकिणी (kākiṇī) = »Pfennig« 
काङ्क्ष् (kāṅkṣ) kāṅkṣati = begehren; streben 
काङ्क्ष् (kāṅkṣ) ākāṅkṣati = begehren 
काञ्चन (kāñcana) = Gold 
काण (kāṇa) Adj. = einäugig 
कान्त (kānta) = Geliebter 
कान्ता (kāntā) = Geliebte 
कान्ति (kānti) f. = Liebreiz 
कापुरुष (kāpuruṣa) = Feigling 
काफी (kāphī) = Kaffee 
काम (kāma) = Begierde; Liebe; Liebesgott; Wunsch 
कामदुह् (kāmaduh) kāmadhuk f. = »Wunschkuh« 
कार (kāra) = Autor; Verfasser 
कारण (kāraṇa) = Grund; Ursache 
कार्य (kārya) Ger. = zu machen 
कार्यकाल (kāryakāla) = Zeit zum Handeln 
कार्य (kārya) = Arbeit; Aufgabe; Vorhaben 
कार्षापण (kārṣāpaṇa) = »Groschen« 
काल (kāla) = Zeit 
कालिदास (kālidāsa) m. Eig. = Kalidasa 
काव्य (kāvya) = Gedicht 
काश् (kāś) kāśate = scheinen 
काश् (kāś) prakāśate = erscheinen; glänzen; scheinen; veröffentlichen 
काश् (kāś) prakāśayati = offenbaren 
काशी (kāśī) f. Eig. = Benares 
काष्ठ (kāṣṭha) = Holz; Holzscheit 
कासार (kāsāra) = See 
किं (kiṃ) tarhi Konj. = sondern vielmehr 
किंकर (kiṃkara) = Diener 
किंचन (kiṃcana) Pron. = irgendein 
किंचिद् (kiṃcid) Pron. = ein; ein gewisses; einige; gewiß; irgendein; jemand 
किंतु (kiṃtu) Konj. = aber 
किम् (kim) Interr. = etwa? ; warum? ; was?     
किम् (kim) Interr. + Instr. = was nutzt? 
किम् (kim)  uta Interr. = ob  oder 
किमपि (kimapi) Pron. = irgendein; jemand 
किमर्थम् (kimartham) Interr. = warum? 
किमिति (kimiti) Interr. = warum? 
कियत् (kiyat) Interr. = wie groß?; wieviel?  
किरि (kiri) m. = Schwein 
किल (kila) Ind. = fürwahr; gewiß 
कीदृश (kīdṛśa) Interr. = was für ein? 
कीर्ति (kīrti) f. = Ehre; Ruhm 
कु (ku) Präf. = schlecht 
कुक्कुटी (kukkuṭī) = Henne 
कुक्कुर (kukkura) = Hund 
कुटिल (kuṭila) Adj. = gewunden; krumm 
कुड्य (kuḍya) = Wand 
कुतस् (kutas) Interr. = warum?; woher? 
कुतूहल (kutūhala) = Interesse; Neugier 
कुत्र (kutra) Interr. = wo?; wohin? 
कुत्रचिद् (kutracid) Adv. = irgendwo 
कुन्त (kunta) = Speer 
कुप् (kup) kupyati = zürnen 
कुप्यत् (kupyat) Part. = zürnend 
कुमार (kumāra) = Jüngling; Prinz 
कुमारी (kumārī) = Jungfrau; Mädchen 
कुम्भ (kumbha) = Topf 
कुम्भकार (kumbhakāra) = Töpfer 
कुरु (kuru) m. Eig. = Inder 
कुरुक्षेत्र (kurukṣetra) Eig. = Nordindien 
कुर्वत् (kurvat) Part. = herstellend 
कुलपति (kulapati) m. = Familienvater 
कुल (kula) = Familie; Herde 
कुलीन (kulīna) Adj. = adlig 
कुशल (kuśala) Adj. = geschickt 
कुशल (kuśala) = Wohl n. 
कुशलिन् (kuśalin) Adj. = glücklich; günstig 
कुशिष्य (kuśiṣya) = schlechter Schüler 
कुसुम (kusuma) = Blume 
कूप (kūpa) = Brunnen 
कूर्म (kūrma) = Schildkröte 
कूल (kūla) = Ufer 
कृ (kṛ) karoti = ausführen; handeln; herstellen; machen; schaffen; treffen; tun; verrichten; vornehmen; cakāra cakre Perf. 
कृ (kṛ) kurute = handeln 
कृ (kṛ) adhikaroti = autorisieren 
कृ (kṛ) kaṇṭhe karoti = legen um den Hals 
कृ (kṛ) kare karoti = nehmen in die Hand 
कृ (kṛ) kārayati = machen lassen; praktizieren; veranlassen 
कृ (kṛ) dayām karoti = Mitleid haben 
कृ (kṛ) padam karoti = betreten 
कृ (kṛ) matim karoti = Gedanken richten auf 
कृ (kṛ) śirasi karoti = setzen auf den Kopf 
कृ (kṛ) śīrṣe karoti = setzen auf den Kopf 
कृ (kṛ) saṃskaroti = zubereiten 
कृच्छ्रेण (kṛcchreṇa) Adv. = mühevoll 
कृत् (kṛt) kṛntati = abhacken; fällen Baum; schneiden 
कृत (kṛta) Part. = angefertigt; gemacht; geschehen; getan; vorgenommen; zugefügt 
कृतक (kṛtaka) Adj. = künstlich 
कृतज्ञता (kṛtajñatā) = Dankbarkeit 
कृतम् (kṛtam) Interj. = genug! 
कृतवत् (kṛtavat) Part. = gemacht habend 
कृते (kṛte) Präp. + Gen. = für 
कृत्रिम (kṛtrima) Adj. = unecht 
कृत्वा (kṛtvā) Abs. = getan habend 
कृत्स्न (kṛtsna) Adj. = ganz 
कृपण (kṛpaṇa) Adj. = elend 
कृपण (kṛpaṇa) = Elend n. 
कृश (kṛśa) Adj. = mager; schwach 
कृष् (kṛṣ) karṣati = ziehen 
कृष् (kṛṣ) kṛṣati = pflügen 
कृषक (kṛṣaka) = Bauer 
कृषि (kṛṣi) f. = Ackerbau 
कृषीवल (kṛṣīvala) = Bauer; Landmann 
कृष्ण (kṛṣṇa) Adj. = schwarz 
कृष्ण (kṛṣṇa) m. Eig. = Krishna 
कृष्णाय् (kṛṣṇāy) kṛṣṇāyate = schwärzen 
कॄ (kṝ) kirati = zerstreuen 
कᳵप् (kaxp) kalpate = auswirken; bekommen; bereit sein; gereichen 
कᳵप् (kaxp) vikalpate = ändern 
कᳵप्त (kaxpta) Adj. = vorhanden 
केदार (kedāra) = Sumpfwiese; Wiese 
केवल (kevala) Adj. = allein 
केवलम् (kevalam) Ind. = allein; nur 
केश (keśa) = Haar 
कैलास (kailāsa) m. Eig. = Kailas 
कोप (kopa) = Zorn 
कोविदार (kovidāra) = Paradiesbaum 
कोश (kośa) = Vorratskammer 
कौण्डिन्य (kauṇḍinya) m. Eig. = Kaundinya 
कौमुदी (kaumudī) = Mondschein 
कौमुदीमहोत्सवप्रतिषेध (kaumudīmahotsavapratiṣedha) = Mondscheinfestverhinderung 
कौलिक (kaulika) = Weber 
कौशल (kauśala) = Geschicklichkeit 
क्रन्द् (krand) krandati = heulen; jammern; weinen 
क्रम् (kram) krāmati = schreiten 
क्रम् (kram) atikrāmati = überqueren; übertreten 
क्रम् (kram) ākrāmati = angreifen 
क्रम् (kram) upasaṃkrāmati = verstehen 
क्रम् (kram) niṣkrāmati = hinausgehen 
क्रमेण (krameṇa) Adv. = allmählich 
क्रियमाण (kriyamāṇa) Part. = geschaffen werdend 
क्रिया (kriyā) = Handlung; Tat 
क्री (krī) krīṇāti = bezahlen tauschen; kaufen; krī krīṇīte = kaufen 
क्री (krī) vikrīṇāti = kosten; verkaufen 
क्रीड् (krīḍ) krīḍati = spielen 
क्रीडनक (krīḍanaka) = Spielzeug 
क्रीडन (krīḍana) = Spielen n. 
क्रीडा (krīḍā) = Spiel 
क्रीत्वा (krītvā) Abs. = gekauft habend 
क्रुध् (krudh) krudhyati = zürnen 
क्रूर (krūra) Adj. = grausam 
क्रोध (krodha) = Zorn 
क्रोश (krośa) = Meile; »Stunde« 
क्रोष्टृ (kroṣṭṛ) m. irr. = Schakal 
क्लिश् (kliś) kliśnāti = quälen 
क्लीब (klība) = Eunuch 
क्लेश (kleśa) = Leiden; Mühe; Unglück 
क्व (kva) Interr. = wo?; wohin? 
क्व (kva)  kva ca Interr. = was  und was? 
क्षण (kṣaṇa) = Augenblick 
क्षत (kṣata) = Wunde 
क्षत्रिय (kṣatriya) = Krieger 
क्षन् (kṣan) kṣaṇoti kṣaṇute = verletzen 
क्षम् (kṣam) kṣamate = dulden; vergeben; verzeihen 
क्षम् (kṣam) kṣāmyati = ertragen; gedulden 6
क्षम (kṣama) Adj. = imstande 
क्षमा (kṣamā) = Geduld 
क्षयिन् (kṣayin) Adj. = abnehmend 
क्षल् (kṣal) kṣālayati = waschen 
क्षल् (kṣal) prakṣālayati = waschen 
क्षार (kṣāra) = Salz 
क्षि (kṣi) kṣiṇāti und kṣi kṣiṇoti (beide Verben rar) = vernichten; zerstören 
क्षिप् (kṣip) kṣipati = werfen 
क्षिप् (kṣip) adhikṣipati = beschimpfen 
क्षिप् (kṣip) nikṣipati = herunternehmen; hinwerfen 
क्षिप् (kṣip) saṃkṣipati = zusammenfassen 
क्षिपत् (kṣipat) Part. = werfend 
क्षिप्तवत् (kṣiptavat) Part. = geworfen habend 
क्षिप्रम् (kṣipram) Adv. = rasch; schnell 
क्षीण (kṣīṇa) Adj. = verschwunden 
क्षीर (kṣīra) = Milch 
क्षीरिन् (kṣīrin) Adj. = milchreich 
क्षुद्र (kṣudra) Adj. = gemein; klein 
क्षुद्र (kṣudra) = Schuft 
क्षुध् (kṣudh) kṣut f. = Hunger 
क्षुभ् (kṣubh) kṣubhyati = aufgewühlt sein; erregt sein 
क्षुर (kṣura) = Messer 
क्षुरिका (kṣurikā) = Messer 
क्षेत्र (kṣetra) = Feld; Wallfahrtsort 
क्षेत्रिक (kṣetrika) = Bauer 
क्षेम (kṣema) = Friede 
खञ्ज (khañja) Adj. = lahm 
खण्ड् (khaṇḍ) khaṇḍayati = zerschlagen 
खण्ड (khaṇḍa) = Abschnitt; Loch im Rieselfelddeich 
खन् (khan) khanati = graben; umpflügen 
खन् (khan) nikhanati = begraben 
खनित्र (khanitra) = Schaufel 
खर (khara) = Esel 
खल (khala) = Bösewicht 
खलु (khalu) Ind. = fürwahr; wirklich 
खलु (khalu) vai Ind. = fürwahr 
खाद् (khād) khādati = essen; fressen; kauen; verschlingen 
खादत् (khādat) Part. = essend 
खादितव्य (khāditavya) Ger. = zu essen 
ख्या (khyā) khāti = verkünden; ākhyāti = offenbaren 
गङ्गा (gaṅgā) f. Eig. = Ganges 
गच्छत् (gacchat) Part. = gehend; vergehend 
गज (gaja) = Elefant 
गण् (gaṇ) gaṇayati = beachten; halten; zählen 
गण् (gaṇ) na gaṇayati = ignorieren 
गण्ड (gaṇḍa) = Beule; Wange 
गत (gata) Adj. = vergangen; vorbei 
गत (gata) Part. = entkommen; gegangen; gelangt 
गत (gata) = Vergangenheit 
गतायुस् (gatāyus) Adj. = tot 
गतासु (gatāsu) Adj. = tot 
गति (gati) f. = Gang 
गत्वा (gatvā) Abs. = gegangen seiend 
गदा (gadā) = Keule 
गद्य (gadya) = Prosa 
गन्तव्य (gantavya) Ger. = zu gehen 
गन्तुम् (gantum) Inf. = gehen 
गन्तृ (gantṛ) Adj. = gehend  
गन्ध (gandha) = Duft; Geruch 
गम् (gam) gacchati = aufsuchen; erlangen; fahren; gehen ; gelangen; kommen; verstreichen; werden; jagāma jagme Perf. 
गम् (gam) adhigacchati = erlangen; erwerben 
गम् (gam) anugacchati = befolgen; begleiten; verfolgen 
गम् (gam) avagacchati = verstehen 
गम् (gam) astam gacchati = untergehen 
गम् (gam) āgacchati = kommen 
गम् (gam) udgacchati = aufgehen 
गम् (gam) upagacchati = nähern; treffen 
गम् (gam) gamayati = führen 
गम् (gam) punargacchati = zurückkehren 
गम् (gam) pratigacchati = zurückkehren 
गम् (gam) saṃgacchate = vereinigen 
गमन (gamana) = Abreise 
गरिमन् (gariman) m. = Gewicht; Würde 
गरिष्ठ (gariṣṭha) Superl. = wichtigst 
गरीयस् (garīyas) Kompar. = besser; wichtiger 
गरुड (garuḍa) garuḍāyate = Garuda sein 
गरुड (garuḍa) m. Eig. = »Feuervogel« 
गर्दभ (gardabha) = Esel 
गर्भ (garbha) = Embryo 
गर्भवत् (garbhavat) Adj. = schwanger 
गर्ह् (garh) garhate = tadeln 
गर्हणीय (garhaṇīya) Ger. = zu tadeln 
गर्हित (garhita) Adj. = verwerflich 
गर्ह्य (garhya) Ger. = zu tadeln 
गल् (gal) galati = träufeln 
गल्भ् (galbh) galbhate = prahlen 
गल्भ् (galbh) pragalbhate = erkühnen; prahlen 
गातुम् (gātum) Inf. = singen 
गात्र (gātra) = Körperglied 
गान (gāna) = Gesang; Lied 
गान्धर्व (gāndharva) Adj. = »wild« »wilde Ehe« 
गामिन् (gāmin) Adj. = führend 
गायक (gāyaka) = Sänger 
गाह् (gāh) gāhate = tauchen 
गाह् (gāh) avagāhate = eintauchen; hineintauchen 
गिर् (gir) f. irr. = Stimme 
गिरि (giri) m. = Berg 
गीत (gīta) Part. = gesungen 
गीत (gīta) = Lied 
गीतवत् (gītavat) Part. = gesungen habend 
गुण (guṇa) = Eigenschaft; Sehne; Tugend; Vorzug; Zustand 
गुप् (gup) gopāyati = beschützen 
गुरु (guru) Adj. (gurvī f.) = ehrwürdig; lang; schwer; wichtig 
गुरु (guru) m. = Lehrer ; Meister 
गुल्म (gulma) = Gebüsch; Strauch 
गुह् (guh) gūhati = verbergen; verstecken 
गूढ (gūḍha) Adj. = verborgen 
गृहपति (gṛhapati) m. = Hausherr 
गृहभञ्जन (gṛhabhañjana) = Hausabbruch 
गृह (gṛha) = Haus 
गृहस्थ (gṛhastha) = Hausvater 
गृहा (gṛhā) m. irr. = Gehöft 
गृहारम्भ (gṛhārambha) = Hausbau 
गृहिणी (gṛhiṇī) = Hausfrau 
गृहीत (gṛhīta) Part. = gefangen; gekauft; genommen 
गृहीतवत् (gṛhītavat) Part. = genommen habend 
गृहीत्वा (gṛhītvā) Abs. = ergriffen habend 
गॄ (gṝ) gṛṇāti gṛṇīte = anrufen preisen 
गेह (geha) = Haus 
गै (gai) gāyati = singen 
गै (gai) gāpayati = singen lassen 
गो (go) f. irr. = Kuh ; go m. = Ochse 
गोक्षीर (gokṣīra) = Kuhmilch 
गोदावरी (godāvarī) f. Eig. = Godavari 
गोधा (godhā) = Leguan 
गोप (gopa) = Hirte 
गोपा (gopā) m. irr. = Viehhirte 
गोपी (gopī) = Hirtin 
गोष्ठ (goṣṭha) = Kuhstall; Stall 
ग्रन्थ् (granth) grathnāti = binden 
ग्रन्थ (grantha) = Buch 
ग्रन्थकर्तृ (granthakartṛ) granthakartā m. = Autor 
ग्रह् (grah) gṛhṇāti = fassen; (Kleid) tragen; greifen; wahrnehmen; grah gṛhṇīte = greifen 
ग्राम (grāma) = Dorf 
ग्रावन् (grāvan) m. = Fels; Stein 
ग्रीष्म (grīṣma) = Sommer 
घट् (ghaṭ) udghāṭayati = aufschließen 
घट (ghaṭa) = Krug; Topf 
घटी (ghaṭī) = Eimer 
घात (ghāta) = Vernichtung 
घास (ghāsa) = Heu 
घुष् (ghuṣ) ghoṣati = lärmen 
घुष् (ghuṣ) ghoṣayati = verkünden 
घृत (ghṛta) = Schmelzbutter 
घोष (ghoṣa) = Lärm 
घोषयत् (ghoṣayat) Part. = lärmend 
घ्रा (ghrā) jighrati = riechen 
 (ca) Konj. = und usw. usw.
 (ca)  ca Konj. = sowohl  als auch 
 (ca) tathā Konj. = und ebenso 
चकास् (cakās) cakāsti = glänzen 
चक्र (cakra) = Rad 
चक्रवत् (cakravat) Adv. = radförmig 
चक्ष् (cakṣ) caṣṭe = erblicken; cakṣ ācaṣṭe = erzählen; nennen 
चक्षुस् (cakṣus) n. = Auge 
चञ्चल (cañcala) Adj. = unstet 
चञ्चु (cañcu) f. = Schnabel 
चटक (caṭaka) = Spatz 
चण्डाल (caṇḍāla) = Paria 
चतुर् (catur) Num. = vier 
चतुर्थ (caturtha) Num. = viert 
चत्वारिंशत् (catvāriṃśat) Num. = vierzig 
चन्दन (candana) = Sandelbaum 
चन्द्र (candra) = Mond 
चन्द्रमस् (candramas) m. = Mond 
चमू (camū) = Heer 
चर् (car) carati = gehen; grasen; weiterziehen 
चर् (car) ācarati = benehmen; praktizieren 
चर् (car) pracarati = fortbestehen 
चर् (car) samācarati = praktizieren 
चरम (carama) Pron. = letzt 
चरित (carita) = Lebenswandel 
चरितुम् (caritum) Inf. = wandeln 
चर्मकार (carmakāra) = Schuster 
चर्मन् (carman) n. = Fell; Leder 
चल् (cal) calati = abweichen; bewegen; fortbewegen 
चल (cala) Adj. = unstet 
चातक (cātaka) = Specht 
चार (cāra) = Spion 
चारु (cāru) Adj. = hübsch; lieblich 
चि (ci) cinoti = sammeln; ci cinute = sammeln; ci pracinoti = sammeln 
चितवत् (citavat) Part. = gesammelt habend 
चित्त (citta) = Geist; Gemüt; Seele; Verstand 
चित्र (citra) Adj. = sonderbar 
चित्रकर (citrakara) = Maler 
चित्रकर्मन् (citrakarman) n. = Gemälde 
चित्र (citra) = Bild; Gemälde 
चिन्त् (cint) cintayati = halten; nachdenken; planen 
चिन्त् (cint) cintayate = planen 
चिन्त् (cint) anucintayati = nachdenken 
चिन्ता (cintā) = Sorge 
चिन्तामणि (cintāmaṇi) m. = Stein des Weisen 
चिन्तित (cintita) Part. = ausgedacht; ersonnen 
चिन्तितवत् (cintitavat) Part. = gedacht habend 
चिर (cira) Adj. = lang 
चिरकालम् (cirakālam) Adv. = lange Zeit 
चिरम् (ciram) Adv. = lange 
चुम्ब् (cumb) cumbati = küssen 
चुर् (cur) corayati = stehlen 
चेतस् (cetas) n. = Entschluß; Gemüt; Herz 
चेद् (ced) Konj. = wenn 
चोर (cora) = Dieb 
चौर (caura) = Dieb 
चौर्य (caurya) = Diebstahl 
च्युत (cyuta) Part. = entfernt 
छद् (chad) chādayati = bedecken 
छद्मन् (chadman) n. = Dach 
छाग (chāga) = Bock 
छात्त्र (chāttra) = Schüler 
छात्त्रता (chāttratā) = Schülerschaft 
छाया (chāyā) = Schatten 
छिद् (chid) chinatti = schneiden; chid chintte = trennen; ācchinatti = fortnehmen; ucchinatti = vernichten 
छिद्र (chidra) = Fehler; Schaden m. 
छिन्न (chinna) Part. = abgeschnitten 
जक्ष् (jakṣ) jakṣiti = essen (Verb extrem selten!)
जगत् (jagat) n. = Erde; Welt 
जगत्कर्तृ (jagatkartṛ) jagatkartā m. = Weltenschöpfer 
जग्मिवस् (jagmivas) Part. = gegangen seiend 
जघ्निवस् (jaghnivas) Part. = getötet habend 
जन् (jan) janayati = erzeugen; zeugen; ajījanat Aorist 
जन् (jan) jāyate = entstehen; geboren werden 
जन् (jan) prajāyate = entstehen 
जन् (jan) saṃjāyate = geben es gibt; stattfinden 
जन (jana) = Leute; Mann; Mensch; Volk 
जनक (janaka) = Vater 
जननी (jananī) = Mutter  
जनयित्वा (janayitvā) Abs. = gezeugt habend 
जन्मन् (janman) n. = Geburt; Leben n. 
जन्मभूमि (janmabhūmi) f. = Heimat 
जप् (jap) japati = rezitieren 
जप (japa) = Rezitation 
जपत् (japat) Part. = rezitierend 
जपा (japā) = Rose 
जय (jaya) = Sieg 
जरा (jarā) = Alter n. 
जल (jala) = Wasser 
जलयन्त्रचक्र (jalayantracakra) = Tretrad 
जलौकस् (jalaukas) m. = Blutegel 
जल्प् (jalp) jalpati = murmeln; schwätzen; sprechen 
जागृ (jāgṛ) jāgarti = erwachen 
जाड्य (jāḍya) = Trägheit 
जात (jāta) Adj. = geboren 
जात (jāta) Part. = entstanden 
जाति (jāti) f. = Geburt; Kaste 
जातु (jātu) Adv. = jemals 
जानु (jānu) n. = Knie 
जामातृ (jāmātṛ) jāmātā m. = Schwiegersohn 
जाया (jāyā) = Ehefrau 
जाल (jāla) = Netz 
जि (ji) jayati = besiegen; siegen; unterwerfen 
जि (ji) parājayate = besiegen 
जि (ji) vijayate = besiegen 
जित (jita) Part. = besiegt 
जितवत् (jitavat) Part. = besiegt habend 
जित्वा (jitvā) Abs. = besiegt habend 
जिह्वा (jihvā) = Zunge 
जीयमान (jīyamāna) Part. = besiegt werdend 
जीर्ण (jīrṇa) Adj. = altersschwach 
जीर्ण (jīrṇa) Part. = gealtert 
जीव् (jīv) jīvati = leben; überleben 
जीवत् (jīvat) Part. = lebend 
जीवन (jīvana) = Leben n. 
जीवित (jīvita) = Leben n. 
जीवितुम् (jīvitum) Inf. = leben 
जुहू (juhū) = Kelle 
जृम्भ् (jṛmbh) jṛmbhate = gähnen 
जेतुम् (jetum) Inf. = besiegen 
जेतृ (jetṛ) Adj. = siegreich 
जेतृ (jetṛ) jetā m. = Sieger 
ज्ञा (jñā) jānāti = erkennen; wissen; jñā jānīte = erkennen; jñā pratijānāti = versprechen 
ज्ञा (jñā) ājñāpayati = befehlen 
ज्ञाति (jñāti) m. = Verwandte 
ज्ञातुम् (jñātum) Inf. = erkennen 
ज्ञान (jñāna) = Erkenntnis; Wissen n. 
ज्या (jyā) = Sehne 
ज्यायस् (jyāyas) Kompar. = älter 
ज्येष्ठ (jyeṣṭha) Superl. = ältest 
ज्योतिस् (jyotis) n. = Licht 
ज्योत्स्ना (jyotsnā) = Mondschein 
ज्वलत् (jvalat) Part. = lodernd 
झटिति (jhaṭiti) Adv. = plötzlich; sofort 
झष (jhaṣa) = Fisch 
टीक् (ṭīk) ṭīkate = trippeln 
टीका (ṭīkā) = Kommentar 
डिम्भ (ḍimbha) = Kind 
डी (ḍī) ḍīyate = fliegen 
डी (ḍī) uḍḍayate = auffliegen 
डीयमान (ḍīyamāna) Part. = fliegend 
तक्र (takra) = Buttermilch 
तटी (taṭī) = Abhang 
तड् (taḍ) tāḍayati = schlagen 
तडाग (taḍāga) = Tank; Wasserloch 
तडित् (taḍit) f. = Blitz 
तण्डुल (taṇḍula) = Reis 
ततस् (tatas) Konj. = danach; dann; deshalb 
तत्त्व (tattva) = Sein n.; Wahrheit; Wirklichkeit 
तत्त्वविद् (tattvavid) tattvavit m. = Philosoph 
तत्र (tatra) Adv. = dort 
तथा (tathā) Adv. = so 
तथापि (tathāpi) Konj. = trotzdem 
तथैव (tathaiva) Adv. = ebenso 
तद् (tad) Adv. = dort 
तद् (tad) Konj. = dann; deshalb 
तद् (tad) Pron. = das  
तद् (tad) deikt. Pron. = »da!«; »hier!« 
तदनन्तरम् (tadanantaram) Konj. = danach 
तदपि (tadapi) Konj. = dann sogar; trotzdem 
तदानीम् (tadānīm) Adv. = damals 
तदीय (tadīya) Pron. = sein Pron. 
तद्तद् (tadtad) Pron. = all das 
तन् (tan) tanoti = strecken; tan tanute = dehnen; tatāna tene Perf. 
तनय (tanaya) = Sohn 
तनया (tanayā) = Tochter 
तनु (tanu) Adj. = leicht; wenig 
तन्वी (tanvī) = Mädchen 
तप् (tap) tapati = verbrennen 
तपस् (tapas) n. = Askese; Kasteiung 
तपस्विन् (tapasvin) Adj. = fromm 
तपस्विन् (tapasvin) m. = Asket; Büßer 
तप्त (tapta) = Hitze 
तमस् (tamas) n. = Dunkelheit 
तरक्षु (tarakṣu) m. = Hyäne 
तरस् (taras) n. = Gewalt 
तरु (taru) m. = Baum 
तरुण (taruṇa) Adj. = jung 
तरुण (taruṇa) = Jüngling; Knabe 
तरुणी (taruṇī) = Mädchen 
तर्क (tarka) = Vermutung 
तर्ज् (tarj) tarjayati = bedrohen 5; drohen 
तर्जयत् (tarjayat) Part. = drohend 
तर्हि (tarhi) Konj. = dann 
तल (tala) = Boden; Terrasse 
तस्थिवस् (tasthivas) Part. = gestanden habend 
तस्मात् (tasmāt) Konj. = deshalb 
ताडयिष्यत् (tāḍayiṣyat) Part. = um zu schlagen 
ताडित (tāḍita) Part. = geschlagen 
तात (tāta) = Papa 
तादृश् (tādṛś) Pron. = solch ein 
तादृश (tādṛśa) Pron. = solch ein 
तारक (tāraka) = Stern 
तारा (tārā) = Stern 
ताल (tāla) = Palme 
तिर्यच् (tiryac) m. irr. = Tier 
तिल (tila) = Sesam 
तिष्ठत् (tiṣṭhat) Part. = stehend 
तीर (tīra) = Ufer 
तीर्थ (tīrtha) = Badeplatz 
तीव्र (tīvra) Adj. = scharf 
तु (tu) Konj. = aber; dagegen; jedoch; sondern; wohingegen 
तुङ्ग (tuṅga) Adj. = hoch 
तुच्छय् (tucchay) tucchayati = leeren 
तुद् (tud) tudati = schlagen; tudyate Pass.; totsyati Fut.; atotsyat Kond.; tutoda tutude Perf. 
तुदत् (tudat) Part. = schlagend 
तुल् (tul) tolayati = wiegen 
तुल्य (tulya) Adj. = ebenbürtig; gleich; vergleichbar 
तुष् (tuṣ) tuṣyati = erfreuen; erfreut sein; freuen; zufrieden sein 
तूल (tūla) = Baumwolle 
तूष्णीक (tūṣṇīka) Adj. = schweigsam 
तूष्णीम् (tūṣṇīm) Adv. = still 
तृणम् (tṛṇam) Adv. = bedeutungslos 
तृण (tṛṇa) = Gras 
तृतीय (tṛtīya) Num. = dritt 
तृप् (tṛp) tṛpyati = zufrieden sein 
तृप्त (tṛpta) Adj. = satt; zufrieden 
तृप्ति (tṛpti) f. = Befriedigung 
तृषित (tṛṣita) Adj. = durstig 
तृष्णा (tṛṣṇā) = Durst; Lebensdurst 
तॄ (tṝ) tarati = retten; überqueren; überwinden 
तॄ (tṝ) avatarati = herabschreiten 
तॄ (tṝ) nistarati = entrinnen 
तॄ (tṝ) vitarati = geben; vermachen 
तेजस् (tejas) n. = Glanz 
तेजस् (tejas) m. = »Profi« 
तेजस्विन् (tejasvin) Adj. = glanzvoll; mutig 
तैलबिन्दु (tailabindu) m. = Öltropfen 
तैलम् (tailam) = Öl 
त्यक्तवत् (tyaktavat) Part. = verlassen habend 
त्यक्त्वा (tyaktvā) Abs. = verlassen habend 
त्यज् (tyaj) tyajati = aufgeben; meiden; verlassen; verzichten 
त्यज् (tyaj) parityajati = aufgeben 
त्यजत् (tyajat) Part. = verlassend 
त्याग (tyāga) = Freigebigkeit 
त्यागिन् (tyāgin) Adj. = freigebig 
त्याज्य (tyājya) Ger. = zu meiden 
त्रै (trai) trā trāti = retten bewahren 
त्रि (tri) Num. = drei  
त्रिंशत् (triṃśat) Num. = dreißig 
त्वद् (tvad) Pron. = du   
त्वदीय (tvadīya) Pron. = dein 
त्वर् (tvar) tvarate = eilen 
त्वरा (tvarā) = Eile 
त्वरित (tvarita) Adj. = rasch 
त्वष्टृ (tvaṣṭṛ) tvaṣṭā m. = Zimmermann 
दंश् (daṃś) daśati = beißen; stechen 
दक्षिण (dakṣiṇa) Pron. = rechts; südlich 
दक्षिणा (dakṣiṇā) = Opferlohn 
दग्ध (dagdha) Part. = verbrannt 
दण्ड् (daṇḍ) daṇḍayati = bestrafen 
दण्ड (daṇḍa) = Stock 
दत्त (datta) Part. = gegeben 
ददत् (dadat) Part. = gebend 
दधि (dadhi) n. irr. = Sauermilch 
दन्त (danta) = Zahn 
दम् (dam) dāmyati = zähmen 
दम्भ् (dambh) dabhnoti täuschen 
दमयन्ती (damayantī) f. Eig. = Damayanti 
दया (dayā) = Mitleid 
दरिद्र (daridra) Adj. = arm 
दरिद्र (daridra) = Arme 
दरिद्रता (daridratā) = Armut 
दरिद्रा (daridrā) daridrāti = arm sein (Verb extrem selten!)
दरी (darī) = Tal 
दर्दुर (dardura) = Frosch 
दर्शन (darśana) = Anblick; Besuch; Weltanschauung 
दर्शनीय (darśanīya) Adj. = hübsch; schön 
दल् (dal) dalati = platzen 
दश (daśa) Num. = zehn 
दशम (daśama) Num. = zehnt 
दशरथ (daśaratha) m. Eig. = Dasharatha 
दशा (daśā) = Lebenslage; Schicksal 
दष्ट (daṣṭa) Part. = gebissen 
दह् (dah) avadahati = niederbrennen 
दह् (dah) dahati = brennen; verbrennen 
दा () dadāti = geben; schenken;  datte = geben; dadau dade Perf. 
दा () ādadāti = nehmen 
दा () dāpayati = zahlen lassen 
दातव्य (dātavya) Ger. = zu erteilen; zu geben 
दातुम् (dātum) Inf. = geben 
दातृ (dātṛ) Adj. = freigebig 
दातृ (dātṛ) dātā m. = Spender 
दान (dāna) = Freigebigkeit; Gabe; Geschenk 
दारिद्र्य (dāridrya) = Armut 
दारु (dāru) n. = Holz 
दारुण (dāruṇa) Adj. = grausam 
दास (dāsa) = Sklave 
दासी (dāsī) = Sklavin; Zofe 
दिन (dina) = Tag 
दिव् (div) dīvyati = spielen 
दिव (diva) = Himmel 
दिवस (divasa) = Tag 
दिवा (divā) Adv. = tags 
दिवौकस् (divaukas) m. = Himmelsbewohner 
दिश् (diś) diśati = zeigen; adikṣat Aorist 
दिश् (diś) ādiśati = befehlen; befehligen 
दिश् (diś) upadiśati = belehren; lehren 
दिश् (diś) dik f. = Gegend; Land; Richtung 
दिष्ट (diṣṭa) = Bestimmung 
दिष्ट्या (diṣṭyā) Interj. = Gott sei Dank! 
दिह् (dih) degdhi = salben 
दिह् (dih) digdhe = salben 
दीन (dīna) Adj. = betrübt; traurig 
दीप् (dīp) dīpayati = erhellen 
दीप् (dīp) dīpyate = scheinen 
दीप (dīpa) = Lampe 
दीर्घ (dīrgha) Adj. = groß; lang 
दीर्घसूत्रिन् (dīrghasūtrin) Adj. = saumselig 
दु (du) dunoti = brennen 
दुःख (duḥkha) = Leid; Schmerz; Unglück 
दुःखित (duḥkhita) Adj. = unglücklich 
दुःस्पर्श (duḥsparśa) Adj. = schwer zu berühren 
दुग्ध (dugdha) = Milch 
दुरतिक्रम (duratikrama) Adj. = schwer überwindbar 
दुराचार (durācāra) = Unart 
दुर्ग (durga) = Burg; Festung; Schwierigkeit 
दुर्ग्राह्य (durgrāhya) Ger. = schwer zu fassen 
दुर्जन (durjana) = schlechter Mensch 
दुर्दशा (durdaśā) = schlechte Lebenslage 
दुर्बल (durbala) Adj. = schwach 
दुर्बुद्धि (durbuddhi) Adj. = töricht 
दुर्भिक्ष (durbhikṣa) = Hungersnot 
दुर्लभ (durlabha) Adj. = kostbar; schwer zu erlangen 
दुष्कर (duṣkara) Adj. = schwierig 
दुष्कृत (duṣkṛta) = Missetat 
दुष्कृति (duṣkṛti) f. = schlechte Tat 
दुष्ट (duṣṭa) Adj. = böse; liederlich 
दुस् (dus) Präf. = schlecht 
दुह् (duh) dogdhi = melken; duh dugdhe 
दुह् (duh) Adj. irr. = melkend 
दुहितृ (duhitṛ) duhitā f. = Tochter 
दूत (dūta) = Bote 
दूर (dūra) Adj. = fern; weit 
दूरम् (dūram) Adv. = fern 
दूरस्थ (dūrastha) Adj. = abwesend 
दृश् (dṛś) dṛśyate Pass. = aussehen; geben es gibt; gesehen werden; scheinen 
दृश् (dṛś) darśayati = zeigen 
दृषद् (dṛṣad) dṛṣat f. = Stein 
दृष्ट (dṛṣṭa) Part. = gesehen 
दृष्ट (dṛṣṭa) = Wahrnehmung 
दृष्टवत् (dṛṣṭavat) Part. = gesehen habend 
दृष्टि (dṛṣṭi) f. = Blick 
दृष्ट्वा (dṛṣṭvā) Abs. = gesehen habend 
दॄ (dṝ) dṛṇāti = bersten 
दॄ (dṝ) dārayati = reißen 
दॄ (dṝ) vidārayati = zerreißen 
देय (deya) Ger. = zu geben 
देव (deva) = Gott; König; Majestät 
देवकुल (devakula) = Tempel 
देवगृह (devagṛha) = Kirche; Tempel 
देवता (devatā) = Gott; Gottheit 
देवत्व (devatva) = Göttlichkeit 
देवदत्त (devadatta) m. Eig. = Devadatta; nomen nescio 
देवी (devī) = Göttin 
देवृ (devṛ) devā m. = Schwager 
देश (deśa) = Land 
देशान्तर (deśāntara) = Ausland 
देह (deha) = Körper 
दैव (daiva) Adj. = göttlich 
दैवत (daivata) = Gottheit 
दैव (daiva) = Schicksal 
दोला (dolā) = Schaukel 
दोष (doṣa) = Fehler; Laster; Schaden m. 
दोषिन् (doṣin) Adj. = lasterhaft 
दोस् (dos) n. irr. = Arm 
दोहन (dohana) = Melken 
द्युत् (dyut) dyotate = glänzen 
द्यौ (dyau) f. irr. = Himmel 
द्रढीयस् (draḍhīyas) Kompar. = stärker 
द्रव्य (dravya) = Gut n. 
द्रष्टुम् (draṣṭum) Inf. = sehen 
द्रा (drā) drāti = eilen; nidrāti = einschlafen (beide sehr rar)
द्रु (dru) dravati = fließen; schmelzen 
द्रु (dru) abhidravati = losgehen 
द्रुतम् (drutam) Adv. = rasch 
द्रुम (druma) drumāyate = Baum sein 
द्रुह् (druh) druhyati = schaden 
द्वयम् (dvayam) = beides 
द्वादश (dvādaśa) Num. = zwölf 
द्वार् (dvār) f. irr. = Tür 
द्वार (dvāra) = Tür 
द्वारशाला (dvāraśālā) = Torhaus 
द्वारस्थ (dvārastha) = Pförtner 
द्वि (dvi) Num. = zwei 
द्विज (dvija) = Brahmane; Zweitgeborene 
द्विजाति (dvijāti) m. = Brahmane; Zweitgeborene 
द्वितीय (dvitīya) Num. = zweit 
द्विष् (dviṣ) dveṣṭi = hassen 
द्विष् (dviṣ) dviṣṭe = hassen 
द्विष् (dviṣ) dviṭ m. = Feind 
द्विस् (dvis) Num. = zweimal 
द्वीप (dvīpa) = Kontinent 
द्वीपिन् (dvīpin) m. = Leopard 
द्वेष्टृ (dveṣṭṛ) dveṣṭā m. = Feind 
धन (dhana) = Geld; Habe; Reichtum 
धनवत् (dhanavat) Adj. = reich 
धनिक (dhanika) = Reiche 
धनिन् (dhanin) Adj. = reich 
धनिन् (dhanin) m. = Reiche 
धनुस् (dhanus) n. = Bogen 
धन्य (dhanya) Adj. = glücklich 
धन्यतर (dhanyatara) Kompar. = glücklicher 
धन्विन् (dhanvin) m. = Bogenschütze 
धर्म (dharma) = Gesetz; Pflicht; Recht; Religion; Tugend 
धा (dhā) dadhāti = setzen; dhā dhatte = setzen; upādhatte = bewirken; nidadhāti = absetzen; vidadhāti = machen; vidhatte = gewähren 
धातृ (dhātṛ) Adj. = gebend 
धातृ (dhātṛ) dhātā m. = Schöpfer 
धात्री (dhātrī) = Amme 
धान्य (dhānya) = Getreide 
धाव् (dhāv) dhāvati = laufen; rennen; dhāv abhidhāvati = angreifen 
धाव् (dhāv) dhāvate = waschen 
धावितुम् (dhāvitum) Inf. = laufen; waschen 
धिक् (dhik) Interj. = pfui! 
धी (dhī) f. irr. = Verstand 
धीमत् (dhīmat) Adj. = klug 
धीमत्तर (dhīmattara) Kompar. = klüger 
धीर् (dhīr) avadhīrayati = mißachten 
धीर (dhīra) Adj. = beharrlich; standhaft 
धुर् (dhur) f. irr. = Joch 
धू (dhū) dhunoti = schütteln; dhū dhunute = ; dhū avadhunoti = abschütteln 
धू (dhū) dhunāti = schütteln; dhū dhunīte schütteln 
धूम (dhūma) = Rauch 
धूर्त (dhūrta) = Betrüger 
धूलि (dhūli) f. = Staub 
धृ (dhṛ) dhārayati = anziehen; schulden; tragen 
धृत (dhṛta) Part. = aufbewahrt 
धृति (dhṛti) f. = Entschlossenheit; Standhaftigkeit 
धेनु (dhenu) f. = Kuh 
धैर्य (dhairya) = Beharrlichkeit 
ध्मा (dhmā) dhamati = blasen; trompeten 
ध्यान (dhyāna) = Andacht; Meditation 
ध्यायत् (dhyāyat) Part. = meditierend 
ध्यै (dhyai) dhyāti = nachdenken; dhyai anudhyāti = bedenken 
ध्यै (dhyai) dhyāyati = meditieren; nachdenken 
ध्रुव (dhruva) Adj. = gewiß 
ध्रुवम् (dhruvam) Adv. = gewiß; sicherlich 
ध्वंस् (dhvaṃs) dhvaṃsate = vergehen; zugrunde gehen 
ध्वंस् (dhvaṃs) dhvaṃsayati = zerstören 
ध्वनि (dhvani) m. = Klang; Stimme 
 (na) Ind. = kein ; nein; nicht usw. usw.
 (na)  eva Konj. = nicht  sondern 
 (na)  kiṃtu Konj. = nicht  sondern 
 (na)  na Konj. = weder  noch 
 (na) api Ind. = nicht einmal 
 (na) eva Ind. = auch nicht 
 (na) kathaṃcana Adv. = keinesfalls 
 (na) kadācana Adv. = niemals 
 (na) kadāpi Adv. = nie; niemals 
 (na) kiṃcana Pron. = nichts 
 (na) kiṃcid Pron. = kein ; nichts 
 (na) kimapi Pron. = kein 
 (na) kvacid Adv. = nirgends; nirgendwo 
 (na) khalu Interr. = denn nicht? 
 (na) ca Konj. = und nicht 
 (na) ced Konj. = wenn nicht 
 (na) jātu Adv. = niemals 
 (na) tu Konj. = nicht aber 
 (na) punar Konj. = aber nicht 
 (na) vā Konj. = oder nicht 
 (na) vai Ind. = wahrlich nicht 
 (na) satatam Adv. = niemals 
नक्तम् (naktam) Adv. = nachts 
नक्र (nakra) = Krokodil 
नख (nakha) = Fingernagel; Klaue 
नगर (nagara) = Stadt 
नगरी (nagarī) = Stadt 
नग्न (nagna) Adj. = nackt 
नग्न (nagna) = Nackte 
नट् (naṭ) nāṭayati = darstellen 
नट (naṭa) = Artist; Schauspieler 
नटी (naṭī) = Schauspielerin 
नद् (nad) nadati = tönen 
नद (nada) = Fluß 
नदी (nadī) = Fluß 
ननान्दृ (nanāndṛ) nanāndā f. = Schwägerin 
ननु (nanu) Interr. = doch? 
नन्द् (nand) abhinandati = kümmern; sorgen 
नप्तृ (naptṛ) naptā m. = Enkel 
नभस् (nabhas) n. = Himmel 
नम् (nam) namati = begrüßen; biegen; grüßen; neigen; verehren 
नम् (nam) praṇamati = verbeugen; verneigen 
नमस् (namas) n. = Verehrung 
नयन (nayana) = Auge 
नर (nara) = Mann; Mensch 
नरक (naraka) = Hölle 
नरपति (narapati) m. = König 
नल (nala) m. Eig. = Nala 
नव (nava) Adj. = neu 
नव (nava) Num. = neun 
नवता (navatā) = Neuheit 
नवति (navati) Num. = neunzig 
नवम (navama) Num. = neunt 
नश् (naś) naśyati = umkommen; verderben; vergehen; zugrunde gehen 
नश् (naś) praṇaśyati = vergehen; zugrunde gehen 
नश् (naś) vinaśyati = zugrunde gehen 
नश् (naś) vināśayati = verderben 
नष्ट (naṣṭa) Part. = vergangen; verloren 
नह् (nah) apinahyati = anziehen 
नहुस् (nahus) m. = Nachbar 
नाग (nāga) = Elefant; Kobra 
नाटक (nāṭaka) = Schauspiel 
नाट्य (nāṭya) = Tanz 
नाथ (nātha) = Herr; Meister 
नापित (nāpita) = Barbier 
नाम (nāma) Adv. = auch wenn; namens; nämlich 
नामन् (nāman) n. = Name 
नारी (nārī) = Frau 
नाविक (nāvika) = Seemann 
नाश (nāśa) = Verlust 
नि (ni) Präf. = nieder 
निःस्व (niḥsva) Adj. = arm 
निकष (nikaṣa) = Prüfstein 
निकषा (nikaṣā) Präp. + Akk. = nahe 
निकृष्ट (nikṛṣṭa) Adj. = niedrig 
नित्य (nitya) Adj. = regelmäßig 
नित्यम् (nityam) Adv. = stets 
निद्रा (nidrā) = Schlaf 
निधान (nidhāna) = Schatz 
निधाय (nidhāya) Abs. = abgesetzt habend 
निधि (nidhi) m. = Behälter; Schatz 
निन्द् (nind) nindati = tadeln 
निन्दा (nindā) = Tadel 
निन्दित (nindita) Part. = getadelt 
निन्दितवत् (ninditavat) Part. = getadelt habend 
निन्दितुम् (ninditum) Inf. = tadeln 
निन्द्य (nindya) Ger. = zu tadeln 
निपतित (nipatita) Part. = gestürzt 
नियोग (niyoga) = Pflicht 
निरङ्कुश (niraṅkuśa) Adj. = frei 
निरतिशय (niratiśaya) Adj. = unübertroffen 
निरपराध (niraparādha) Adj. = unschuldig 
निरय (niraya) = Hölle 
निरर्थक (nirarthaka) Adj. = sinnlos; unnütz 
निरस्त (nirasta) Adj. = zerstört 
निरस्त (nirasta) Part. = zerstört 
निराशिस् (nirāśis) Adj. irr. = wunschlos 
निर्गुण (nirguṇa) Adj. = nutzlos; wertlos 
निर्दिष्ट (nirdiṣṭa) Part. = erklärt 
निर्देश (nirdeśa) = Befehl 
निर्दोष (nirdoṣa) Adj. = fehlerlos 
निर्धन (nirdhana) Adj. = arm; hablos 
निर्मातुम् (nirmātum) Inf. = bauen 
निर्मित (nirmita) Part. = gebaut 
निर्वाण (nirvāṇa) = Nirvana 
निर्वापण (nirvāpaṇa) = Aussaat 
निर्विष (nirviṣa) Adj. = ungiftig 
निवास (nivāsa) = Aufenthalt 
निवृत्त (nivṛtta) Part. = zurückgekehrt 
निवेद्य (nivedya) Abs. = mitgeteilt habend 
निशा (niśā) = Nacht 
निशि (niśi) Adv. = nachts 
निश्चय (niścaya) = Entschluß 
निषण्ण (niṣaṇṇa) Part. = sitzend 
निष्क (niṣka) = »Mark«; Münze 
निष्क्रमण (niṣkramaṇa) = Spaziergang 
निष्क्रान्त (niṣkrānta) Part. = geflohen; hinausgegangen 
निष्णात (niṣṇāta) Adj. = erfahren 
निष्फल (niṣphala) Adj. = erfolglos 
निस् (nis) Präf. = aus; nicht 
निसर्ग (nisarga) = Natur 
नी () nayati = bringen; fahren; führen; treiben; nināya ninye Perf. 
नी () nayate = verbringen 
नी () apanayati = ablegen 
नी () ānayati = bringen; holen 
नी () upanayati = bringen 
नी () pariṇayati = heiraten 
नी () praṇayati = niederlegen 
नीच (nīca) Adj. = niedrig 
नीचैस् (nīcais) Adv. = abwärts 
नीति (nīti) f. = Benehmen n.; Führung; Politik 
नीयमान (nīyamāna) Part. = geführt werdend 
नीराजना (nīrājanā) = Reinigung 
नील (nīla) Adj. = blau 
नु (nu) nauti = preisen 
नु (nu) Ind. = wohl 
नुद् (nud) nudati = stoßen 
नुद् (nud) vinodayati = vergnügen 
नूनम् (nūnam) Adv. = sicherlich 
नृ (nṛ) nā m. = Mann; Mensch 
नृत् (nṛt) nṛtyati = tanzen 
नृत्य (nṛtya) = Tanz 
नृप (nṛpa) = König 
नृपति (nṛpati) m. = König 
नृशंस (nṛśaṃsa) Adj. = bösartig 
नेतृ (netṛ) netā m. = Anführer; Führer 
नेत्र (netra) = Auge 
नेमि (nemi) f. = Felge 
नो (no) Ind. = nicht 
नो (no) ced Konj. = sonst 
नौ (nau) f. irr. = Schiff 
न्याय (nyāya) = Aphorismus 
पक्त्वा (paktvā) Abs. = gekocht habend 
पक्षिन् (pakṣin) m. = Vogel 
पङ्क (paṅka) = Sumpf 
पच् (pac) pacati = kochen; reifen 
पञ्च (pañca) Num. = fünf  
पञ्चम (pañcama) Num. = fünft 
पञ्चाशत् (pañcāśat) Num. = fünfzig 
पञ्जर (pañjara) = Käfig 
पटिष्ठ (paṭiṣṭha) Superl. = klügst 
पटीयस् (paṭīyas) Kompar. = gescheiter; klüger 
पटु (paṭu) Adj. = klug 
पठ् (paṭh) paṭhati = lesen; vorlesen 
पठ् (paṭh) pāṭhayati = lesen lassen 
पठित (paṭhita) Part. = gelesen 
पण्डित (paṇḍita) Adj. = gebildet; klug; schlau 
पण्डित (paṇḍita) = Gelehrte; Kluge; Pandit; Weise 
पण्य (paṇya) = Waren 
पत् (pat) patati = einstürzen; fallen; fliegen 
पत् (pat) utpatati = auffliegen 
पत् (pat) paripatati = herumfliegen 
पत् (pat) pātayati = fallen lassen 
पत् (pat) vipatati = abfallen 
पतञ्जलि (patañjali) m. Eig. = Patandschali 
पतत् (patat) Part. = fallend; fliegend 
पति (pati) m. irr. = Gatte; Herr; Mann 
पतिगृह (patigṛha) = Herrenhaus 
पतित (patita) Part. = gefallen 
पत्त्र (pattra) = Blatt; Brief 
पत्नी (patnī) = Gattin 
पथ् (path) m. irr. = Pfad; Weg m.  
पथिक (pathika) = Wanderer 
पथ्य (pathya) Adj. = förderlich; zulässig 
पद् (pad) utpadyate = entstehen 
पद् (pad) niṣpadyate = entstehen; herrühren 
पद् (pad) pratipadyate = zurückholen 
पद् (pad) prapadyate = ankommen; flüchten; geraten 
पद् (pad) vipadyate = mißraten 
पद् (pad) pat m. irr. = Fuß 
पद (pada) = Fußschritt; Rand; Schritt 
पद्मपत्त्र (padmapattra) = Lotusblatt 
पद्म (padma) = Lotus 
पद्मासन (padmāsana) = Lotussitz 
पयस् (payas) n. = Milch; Wasser 
पर (para) Pron. = ander; nächst; später 
पर (para) Superl. = größt; höchst 
परम् (param) Adv. = sehr 
परम् (param) Konj. = jedoch 
परम (parama) Superl. = größt 
परमेश्वर (parameśvara) = großer Gott 
परलोक (paraloka) = Jenseits 
परवत् (paravat) Adj. = abhängig 
परवश (paravaśa) Adj. = fremdbestimmt 
परशु (paraśu) m. = Axt 
परस्परम् (parasparam) Pron. = sich 
परा (parā) Präf. = weg 
पराक्रम (parākrama) = Gewalt; Heldentat; Mut 
पराजय (parājaya) = Niederlage 
परार्थम् (parārtham) Adv. = »andern« 
परार्धे (parārdhe) Adv. = nachmittags 
परि (pari) Präf. = herum 
परिक्लान्त (pariklānta) Part. = ermüdet 
परिणीत (pariṇīta) Adj. = verheiratet 
परिणीत (pariṇīta) Part. = geheiratet 
परिणीय (pariṇīya) Abs. = geheiratet habend 
परितस् (paritas) Präp. + Akk. = um  herum 
परितुष्ट (parituṣṭa) Part. = zufrieden 
परितोष (paritoṣa) = Zufriedenheit 
परिभूत (paribhūta) Part. = überwältigt 
परिव्राज् (parivrāj) parivrāṭ m. = Pilger 
परिश्रान्त (pariśrānta) Adj. = erschöpft 
परिहर्तव्य (parihartavya) Ger. = zu meiden 
परिहर्तुम् (parihartum) Inf. = beseitigen 
परिहसितुम् (parihasitum) Inf. = auslachen 
परिहित (parihita) Part. = angezogen 
परिहीण (parihīṇa) Part. = verlassen 
परीक्षा (parīkṣā) = Prüfung 
परीक्ष्य (parīkṣya) Abs. = geprüft habend 
परुष (paruṣa) Adj. = rauh 
परोपदेश (paropadeśa) = Fremdbelehrung 
पर्वत (parvata) = Berg 
पलाय् (palāy) palāyate = fliehen 
पलायमान (palāyamāna) Part. = fliehend 
पलित (palita) Adj. = grau 
पल्लव (pallava) = Schößling; Zweig 
पल्वल (palvala) = Pfütze 
पवन (pavana) = Wind 
पवि (pavi) m. = Donnerkeil 
पश् (paś) anupaśyati = beachten 
पश् (paś) paśyati = bemerken; erfahren; erschauen; schauen; sehen 
पशु (paśu) m. = Tier; Vieh 
पश्चात् (paścāt) Konj. = danach; nachher; schließlich 
पश्चात् (paścāt) Präp. + Gen. = hinter 
पश्चात्ताप (paścāttāpa) = Reue 
पश्यत् (paśyat) Part. = sehend 
पा () pāti = schützen 
पा () pibati = saufen; trinken 
पा () pāyayati = tränken 
पाटच्चर (pāṭaccara) = Einbrecher 
पाटलिपुत्र (pāṭaliputra) Eig. = Patna 
पाठशाला (pāṭhaśālā) = Schule 
पाणि (pāṇi) m. = Hand 
पाणिनि (pāṇini) m. Eig. = Panini 
पाण्डित्य (pāṇḍitya) = Gelehrsamkeit 
पातुम् (pātum) Inf. = trinken 
पात्र (pātra) = Gefäß 
पाद (pāda) = Bein; Fuß 
पादप (pādapa) = Baum 
पान (pāna) = Getränk; Trank 
पान्थ (pāntha) = Reisende; Wanderer 
पाप (pāpa) Adj. = böse 
पाप (pāpa) = Böse n.; Sünde 
पापिष्ठ (pāpiṣṭha) Superl. = schlechtest 
पायस (pāyasa) = Milchreis 
पारसीक (pārasīka) m. Eig. = Perser 
पारिषद (pāriṣada) = Höfling 
पार्थिव (pārthiva) = Fürst 
पाल् (pāl) pālayati = beschützen 
पालक (pālaka) = Beschützer; Hüter 
पाल्य (pālya) Ger. = zu schützen 
पाश (pāśa) = Schlinge 
पाशुपाल्य (pāśupālya) = Viehzucht 
पिण्ड (piṇḍa) = Reiskloß; Stück 
पितामह (pitāmaha) = Großvater 
पितामही (pitāmahī) = Großmutter 
पितृ (pitṛ) pitā m. = Ahnen; Eltern; Manen; Vater 
पितृव्य (pitṛvya) = Onkel 
पितृष्वसृ (pitṛṣvasṛ) pitṛṣvasā f. = Tante 
पिपीलिका (pipīlikā) = Ameise 
पिष् (piṣ) pinaṣṭi zermahlen zermalmen 
पीड् (pīḍ) pīḍayati = quälen 
पीडा (pīḍā) = Qual; Schmerz 
पीडित (pīḍita) Part. = gequält 
पीत (pīta) Adj. = gelb 
पीत (pīta) Part. = getrunken 
पीतवत् (pītavat) Part. = getrunken habend 
पीत्वा (pītvā) Abs. = getrunken habend 
पीन (pīna) Adj. = dick 
पुंस् (puṃs) m. irr. = Mann; Mensch 
पुच्छ (puccha) = Schwanz 
पुण्य (puṇya) Adj. = rein 
पुण्य (puṇya) = Tugend; Verdienst 
पुत्र (putra) = Junge; Kind; Sohn 
पुत्री (putrī) = Tochter 
पुनर् (punar) Adv. = noch einmal; wieder 
पुनरपि (punarapi) Adv. = noch einmal 
पुनरागमन (punarāgamana) = Wiedergeburt 
पुनर्जन्मन् (punarjanman) n. = Wiedergeburt 
पुर् (pur) f. irr. = Stadt 
पुरतस् (puratas) Präp. + Gen. = vor 
पुर (pura) = Stadt 
पुरा (purā) Adv. = früher; vorher 
पुराण (purāṇa) Adj. = alt 
पुराण (purāṇa) = Sage 
पुरी (purī) = Burg; Stadt 
पुरुष (puruṣa) = Mann; Mensch; Untertan; Weltgeist 
पुष् (puṣ) puṣṇāti = nähren hegen 
पुष् (puṣ) puṣyati = füttern; pflegen 
पुष्ट (puṣṭa) Adj. = fett 
पुष्ट (puṣṭa) Part. = gehegt 
पुष्प (puṣpa) = Blume; Blüte 
पुस्तक (pustaka) = Buch 
पुस्तकागार (pustakāgāra) = Bibliothek 
पू () punāti = reinigen; punīte = ; apāvit Aorist 
पूज् (pūj) pūjayati = verehren 
पूजा (pūjā) = Verehrung 
पूज्य (pūjya) Adj. = ehrwürdig 
पूत (pūta) Adj. = rein 
पूर्ण (pūrṇa) Adj. = voll 
पूर्व (pūrva) Pron. = früh; früher 
पूर्वम् (pūrvam) Adv. = früher; zuerst 
पूर्वम् (pūrvam) Präp. + Abl. = vor 
पूर्वार्धे (pūrvārdhe) Adv. = vormittags 
पृ (pṛ) piparti = retten 
पृथिवी (pṛthivī) = Erde 
पृष्ट (pṛṣṭa) Part. = befragt; gefragt 
पृष्ठ (pṛṣṭha) = Rücken 
पॄ (pṝ) pṛṇāti = füllen 
पॄ (pṝ) āpūrayati = füllen 
पॄ (pṝ) prapūrayati = füllen 
पेय (peya) = Getränk 
पौत्र (pautra) = Enkelsohn 
पौत्री (pautrī) = Enkeltochter 
पौर (paura) = Bürger; Städter 
पौरुष (pauruṣa) = Mannhaftigkeit 
प्र (pra) Präf. = vor 
प्रकर्ष (prakarṣa) = Überlegenheit 
प्रकाश (prakāśa) = Schein 
प्रकाशक (prakāśaka) = Verleger 
प्रकृति (prakṛti) f. = Natur 
प्रच्छ् (pracch) āpṛcchate = verabschieden 
प्रच्छ् (pracch) pṛcchati = fragen  
प्रजा (prajā) = Geschöpf; Untertan; Volk 
प्रजापति (prajāpati) m. = Schöpfer wörtlich: Herr der Geschöpfe 
प्रज्ञा (prajñā) = Verstand 
प्रणुदित (praṇudita) Part. = angetrieben 
प्रतनु (pratanu) Adj. = gering 
प्रति (prati) Präf. = gegen 
प्रति (prati) Präp. + Akk. = bezüglich; gen; nach; zu 
प्रतिकार (pratikāra) = Gegenmittel 
प्रतिकूल (pratikūla) Adj. = unangenehm 
प्रतिक्रिया (pratikriyā) = Gegenmittel 
प्रतिग्रह (pratigraha) = Geschenk 
प्रतिज्ञा (pratijñā) = Versprechen 
प्रतिनिवृत्य (pratinivṛtya) Abs. = entronnen seiend 
प्रतिबोधित (pratibodhita) Part. = aufgeweckt 
प्रतिवक्तुम् (prativaktum) Inf. = antworten 
प्रतिवचन (prativacana) = Antwort 
प्रतिवेशिन् (prativeśin) m. = Nachbar 
प्रतिष्ठापन (pratiṣṭhāpana) = Gründung 
प्रतिष्ठित (pratiṣṭhita) (pratisthita) Part. = gegründet beruhend 
प्रत्यक्ष (pratyakṣa) = Wahrnehmung 
प्रत्यच् (pratyac) Adj. irr. = westlich 
प्रत्यहम् (pratyaham) Adv. = täglich 
प्रथ् (prath) prathayati = verbreiten 
प्रथम (prathama) Num. = erst 
प्रथम (prathama) Pron. = erst 
प्रदीप्त (pradīpta) Part. = auflodernd 
प्रदेश (pradeśa) = Land; Landstrich 
प्रधान (pradhāna) Superl. = vorzüglichst 
प्रनष्ट (pranaṣṭa) Part. = verschwunden 
प्रपात (prapāta) = Absturz 
प्रबल (prabala) Adj. = stark 
प्रबुद्ध (prabuddha) Part. = erwacht 
प्रभा (prabhā) = Licht 
प्रभात (prabhāta) = Tagesanbruch 
प्रभु (prabhu) m. = Herr 
प्रभूत (prabhūta) Adj. = groß; hoch; viel 
प्रमदा (pramadā) = Haremsdame 
प्रमाण (pramāṇa) = Richtschnur 
प्रमाद (pramāda) = Unaufmerksamkeit 
प्रयाग (prayāga) Eig. = Allahabad 
प्रयाण (prayāṇa) = Reise 
प्रयास्यत् (prayāsyat) Part. = um wegzugehen 
प्रयोजन (prayojana) = Zweck 
प्रवर्तन (pravartana) = Beschäftigung 
प्रवास (pravāsa) = Reise 
प्रविश्य (praviśya) Abs. = betreten habend 
प्रविष्ट (praviṣṭa) Part. = eingedrungen 
प्रवृत्त (pravṛtta) Part. = beschäftigt 
प्रवृत्ति (pravṛtti) f. = Anwendung; Botschaft; Nachricht 
प्रशंसितुम् (praśaṃsitum) Inf. = loben 
प्रश्न (praśna) = Frage 
प्रश्रय (praśraya) = Benehmen n. 
प्रसन्न (prasanna) Adj. = klar; ruhig 
प्रसवन (prasavana) = Niederkunft 
प्रसाद (prasāda) = Gnade 
प्रसादयितुम् (prasādayitum) Inf. = entschuldigen 
प्रसिद्धि (prasiddhi) f. = Bedeutung 
प्रस्थित (prasthita) Part. = aufgebrochen 
प्राक् (prāk) Adv. = zuvor 
प्राक् (prāk) Präp. + Abl. = vor 
प्राकार (prākāra) = Mauer 
प्राच् (prāc) Adj. irr. = östlich 
प्राज्ञ (prājña) Adj. = einsichtig 
प्राज्ञ (prājña) = Weise 
प्राण (prāṇa) = Atem; Leben n. 
प्राणत्याग (prāṇatyāga) = Lebensverlust 
प्राणात्यय (prāṇātyaya) = Lebensgefahr 
प्राणिन् (prāṇin) m. = Lebewesen 
प्रातःकाल (prātaḥkāla) = Morgen m. 
प्रातर् (prātar) Adv. = morgen früh; morgens 
प्रादुर्भाव (prādurbhāva) = Erscheinen n. 
प्राप्त (prāpta) Part. = angekommen; erreicht 
प्राप्तव्य (prāptavya) Ger. = zu erlangen 
प्राप्तुम् (prāptum) Inf. = erlangen 
प्रायेण (prāyeṇa) Adv. = häufig; meistens 
प्रासाद (prāsāda) = Palast 
प्रिय (priya) Adj. = lieb 
प्रिय (priya) = Geliebter; Liebling 
प्रियतम (priyatama) Superl. = liebst 
प्रिया (priyā) = Geliebte 
प्री (prī) prīṇāti = erfreuen prī prīṇīte = erfreuen 
प्री (prī) prīṇayati = erfreuen 
प्रीणित (prīṇita) Part. = erfreut 
प्रीति (prīti) f. = Freude 
प्रेयस् (preyas) Kompar. (preyasī f.) = lieber 
प्रेषित (preṣita) Part. = geschickt 
प्रेष्ठ (preṣṭha) Superl. = liebst 
प्लु (plu) plavate = schwimmen; treiben 
प्लु (plu) viplavate = schwimmen 
फणा (phaṇā) = Hut 
फल् (phal) phalati = reifen 
फलक (phalaka) = Bank; Tisch 
फल (phala) = Ergebnis; Frucht; Lohn; Nutzen 
फलाशिन् (phalāśin) m. = Vegetarier 
बटु (baṭu) m. = Junge 
बद्ध (baddha) Part. = gebunden; gefangen 
बद्ध्वा (baddhvā) Abs. = gespannt habend 
बन्ध् (bandh) badhnāti = befestigen; binden; fangen; fesseln 
बन्ध् (bandh) nibadhnāti = befestigen 
बन्ध् (bandh) pratibadhnāti = befestigen anbringen 
बन्ध् (bandh) saṃbadhnāti = verbinden 
बन्धन (bandhana) = Fessel 
बन्धु (bandhu) m. = Freund; Verwandte 
बर्बर (barbara) = Barbar 
बल (bala) = Gewalt; Kraft f. 
बलवत् (balavat) Adj. = stark 
बलवत्तर (balavattara) Kompar. = stärker 
बलाक (balāka) = Kranich 
बलि (bali) m. = Geschenk; Opfer; Opfergabe 
बलिन् (balin) Adj. = stark 
बलिष्ठ (baliṣṭha) Superl. = stärkst 
बलीयस् (balīyas) Kompar. = stärker 
बलेन (balena) Präp. + Gen. = vermöge 
बहिस् (bahis) Adv. = draußen 
बहिस् (bahis) Präp. + Abl. = außerhalb 
बहु (bahu) Adj. = groß; viel 
बहुधा (bahudhā) Adv. = vielfach 
बहुल (bahula) Adj. = zahlreich 
बहुविघ्न (bahuvighna) Adj. = hindernisreich 
बहुविध (bahuvidha) Adj. = viel 
बाढम् (bāḍham) Ind. = gewiß; jawohl 
बाण (bāṇa) = Pfeil 
बाध् (bādh) bādhate = beeinträchtigen; plagen 
बाधित (bādhita) Part. = gepeinigt 
बाल (bāla) = Junge; Kind 
बालक (bālaka) = Junge; Knabe 
बाला (bālā) = Mädchen 
बालिका (bālikā) = Mädchen 
बाष्प (bāṣpa) = Träne 
बाहु (bāhu) m. = Arm m. 
बिडाल (biḍāla) = Katze 
बिन्दु (bindu) m. = Tropfen  
बिल (bila) = Loch 
बीज (bīja) = Same 
बुद्ध (buddha) m. Eig. = Buddha 
बुद्धि (buddhi) f. = Verstand 
बुद्धिमत्तर (buddhimattara) Kompar. = klüger 
बुध् (budh) Adj. irr. = klug 
बुध् (budh) bodhati = erkennen; halten 
बुध् (budh) avabudhyate = erfahren 
बुध् (budh) prabodhati = erwachen 
बुध (budha) = Weise 
बुभुक्षा (bubhukṣā) = Hunger 
बुभुक्षित (bubhukṣita) Adj. = hungrig 
बोद्धुम् (boddhum) Inf. = verstehen 
बोधित (bodhita) Part. = erinnert 
ब्रह्मन् (brahman) n. = Brahman; Gott 
ब्रह्मन् (brahman) m. = Brahma 
ब्रह्मविद् (brahmavid) brahmavit m. = Theologe 
ब्रह्महन् (brahmahan) m. irr. = Brahmanenmörder 
ब्राह्मण (brāhmaṇa) = Brahmane; Priester 
ब्रू (brū) bravīti = sagen 
ब्रू (brū) brūte = sagen 
भक्त (bhakta) = Gläubige 
भक्ति (bhakti) f. = Hingabe 
भक्ष् (bhakṣ) bhakṣayati = essen; fressen