schlussfolgern
Megjelenés
Kiejtés
- IPA: /ʃlʊsfɔlɡɛɐ̯n/
Ige
schlussfolgern (gyenge, E/3 jelen schlussfolgert, múlt schlussfolgerte, befejezett geschlussfolgert, segédige haben)
- következtet, végkövetkeztetést levon
- végkövetkeztetésből levezet
Igeragozás
| főnévi igenév | schlussfolgern | ||||
|---|---|---|---|---|---|
| Partizip I (Partizip Präsens) | schlussfolgernd | ||||
| Partizip II (Partizip Perfekt) | geschlussfolgert | ||||
| segédige | haben | ||||
| kijelentő mód | kötőmód | ||||
| jelen | ich schlussfolgre ich schlussfolgere ich schlussfolger |
wir schlussfolgern | i | ich schlussfolgere ich schlussfolgre |
wir schlussfolgern |
| du schlussfolgerst | ihr schlussfolgert | du schlussfolgerest du schlussfolgrest |
ihr schlussfolgeret ihr schlussfolgret | ||
| er schlussfolgert | sie schlussfolgern | er schlussfolgere er schlussfolgre |
sie schlussfolgern | ||
| egyszerű múlt | ich schlussfolgerte | wir schlussfolgerten | ii | ich schlussfolgerte1 | wir schlussfolgerten1 |
| du schlussfolgertest | ihr schlussfolgertet | du schlussfolgertest1 | ihr schlussfolgertet1 | ||
| er schlussfolgerte | sie schlussfolgerten | er schlussfolgerte1 | sie schlussfolgerten1 | ||
| felszólító mód | schlussfolgre (du) schlussfolger (du) schlussfolgere (du) |
schlussfolgert (ihr) | |||
1Ritka a nagyon formális szövegek kivételével; általában a würdével való körülírás preferált.